April 30, 2018

February 12, 2018

February 12, 2018

Please reload

Recente berichten

Mis de start van het nieuwe werkjaar niet.

July 27, 2017

1/1
Please reload

Uitgelichte berichten

Homilie Kardinaal Sarah Paray 2018

November 22, 2018

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Monseigneur Sarah aan de Europagidsen

 

Homilie

 

Bedevaart van de voortreksters - Europagidsen in de Basiliek van Paray le Monial

 

Zondag 4 november 2018

 

 

Beste Europagidsen,

 

Zoals elk jaar met Allerheiligen zijn jullie naar Paray le Monial gekomen, de stad van het Heilig Hart, om jullie aan Jezus onze Heer toe te vertrouwen, die aan een nederige zuster van de Visitatie, Heilige Marguerite-Marie zegt:” Ziehier het Hart die de mensen zo lief heeft gehad, die niets heeft gespaard tot de uitputting toe om hen zijn liefde te tonen. En als erkenning krijg ik van de meesten alleen maar ondankbaarheid, door hun oneerbiedigheid en hun heiligschennis, en door de koelte en de minachting dat ze voor mij hebben in dit Sacrament van de Liefde.” Afkomstig uit verscheidene provincies van Frankrijk, oudste Dochter van de Kerk, maar ook van elk van de landen die deel uitmaken van de IVESG, hebben jullie de weg van de “Charollais” genomen, het hart vol geloof en liefde, en met je blik naar Jezus gericht, tot deze prachtige Romaanse basiliek. In het Evangelie dat zonet verkondigd is, hebben jullie net het Gebod van God gehoord, uit Jezus’ mond,: “Gij zult geen afgoden vereren, maar Mij alleen aanbidden en boven alles beminnen.” Het is het Woord van Leven, het Israël Sjema, dit wil zeggen het gebed dat de volwassen Joden ‘s morgens en ‘s avonds geblinddoekt moeten opzeggen, als teken van respect voor God, de Eeuwige, maar ook om zich beter te kunnen concentreren op deze heilige woorden. Dit was het gebed van Jezus, van de Maagd Maria, zijn zeer Heilige Moeder, van Sint Jozef, de apostelen en de heilige vrouwen van het Evangelie. Het is eveneens de onze, want de christenen beweren ook dat God, onze Schepper, uniek is, hij heeft zich zichtbaar gemaakt in Jezus-Christus, en dat we met heel ons hart moeten beminnen.

 

En toch kunnen we vaststellen dat het woord “gebod” niet populair is in de huidige sociale context waar eerder in het domein van de opvoeding, de slogan geldt: absolute vrijheid of “carpe diem”, wat betekent “ geniet van vandaag zonder je zorgen te maken voor morgen”. Vijftig jaar geleden riepen de protagonisten van mei 68 op tot een pseudo-bevrijding van de door de kerk opgelegde taboes, die volgens hen de vrijheid en de ontplooiing van de jongeren belemmerden. Doorgedrongen met deze liberale mentaliteit, staan vele tijdgenoten die nog ongeveer weten dat het christendom de “godsdienst van de liefde” is, versteld van de toenadering tussen de woorden “gebod” en “liefde” en stellen ons de vraag: “Hoe kan de liefde een wet, een gebod zijn?”;”Hoe kunnen we liefhebben door aan een bevel te gehoorzamen?”; “Is dit niet tegenstrijdig met de spontane uitbarsting van ons hart die de liefde juist is?”... Om deze problemen op te lossen, hebben de mensen van onze tijd liever om God uit hun geheugen te wissen, uit hun geweten en dus uit hun eigen menselijke wetten, die God waarvan de filosoof Frederik Nietzche de dood in de XIX ste eeuw al had voorspeld, en verkondigde: “God is dood, en wij zelf hebben hem vermoord”... Maar de mens kan God niet doden zonder er een andere uit te vinden, zonder zijn “gouden kalf” te vervaardigen en voor hem te knielen. Inderdaad, onze leeftijdsgenoten waren niet bang om een andere god en een andere godsdienst uit te vinden, op hun niveau als consument en zapper. Voor onze leeftijdsgenoten is wat telt in het leven: “ tolerant en open zijn “, vrij zijn van elke beperking”, “met materiële bezittingen overstelpt worden”, “ hebberig en gepassioneerd zijn door nieuwigheden”... Bijgevolg, voor velen onder hen zijn alle godsdiensten dezelfde, en geen enkele heeft het recht om te verkondigen dat die de waarheid bezit… Het is genoeg om tolerant te zijn en iedereen zijn eigen tendensen en morele wetten te laten volgen.

 

De scoutspedagogie is tegendraads met dit schadelijk bedrog, die in de realiteit een grote oplichterij en leugen is, uitgevonden door volwassenen zonder scrupules. Aan de kinderen en jongeren die deze echte dictatuur tot misselijkheid toe ondergaan (hoeveel zijn er niet die overgaan tot zelfdoding!), aan dit schadelijk laxisme, en aan dit relativisme die de mens doodt en van zijn structuur ontneemt, beantwoordt het scoutisme met een Wet die duidelijk in 10 punten wordt verkondigt, en die evenveel geboden zijn, naar het beeld van diegenen die Mozes op de Thaborberg heeft gekregen, en die Vader Jacques Sevin als de essentie van het Evangelie heeft voorgesteld: ziehier wat de oprichter van de katholieke scouts over het onderwerp heeft gezegd:

 

“Je scoutswet, die is heilig, die ruikt lekker naar het Evangelie. Je mag er fier op zijn, het is de wet van Jezus. Ze laat je toe om de weg te nemen naar de heiligheid, wat wordt gevraagd aan alle dopelingen van de Katholieke kerk, omdat er in haar het Oude en het Nieuwe Testament verschijnen.”

 

Dan heeft Vader Sevin als een uitstekende pedagoog het verstand gehad om een belangrijk bezwaar te beantwoorden:

 

“Niettemin het feit dat ze in 10 artikelen wordt geformuleerd, gaat de scoutswet de kinderen de echte Dekaloog niet doen vergeten, of, in andere woorden, wordt de Wet van God niet vervangen door de Scoutswet, de wet van Baden-Powell? Zou er hier concurrentie zijn? Wel, kijk: De Decaloog wordt door de Scoutswet heruitgegeven, en omdat de Decaloog alles inhoudt wat niet in de natuurlijke wet staat, neemt de Scoutswet alles aan wat ze niet expliciet vermeldt. De Scoutswet trekt de redding van dit leven en bezittingen met zich mee, ze veronderstelt natuurlijk dat deze worden gerespecteerd, en het zou misplaatst zijn om het vergeten van de rechtvaardigheid aan de scout en gids die de toewijding verkondigen, kwalijk te nemen.”

 

In het Evangelie van vandaag, na de herinnering van het Sjema Israël, die met het eerste gebod overeenstemt, dit wil zeggen de liefde van de enige God, noemt Jezus het tweede van de geboden op : “ Je zult je naaste liefhebben zoals jezelf” , die hij aan de eerste linkt om er één van te maken. Zo is de nieuwigheid in het Evangelie: de eenheid van de twee geboden van de Liefde van God en van de naasten, wat de Heilige Johannes het volgende in zijn eerste brief doet zeggen: “Geliefden! Laat ons elkander liefhebben, want de liefde is uit God; en een iegelijk, die liefheeft, is uit God geboren, en kent God; Die niet liefheeft, die heeft God niet gekend; want God is liefde.” De hoeksteen van de christelijke Openbaring is dus de eendracht van de twee geboden van de Liefde in Christus. Inderdaad, in het hart van ons christelijk geloof, is er dat ene unieke en onvergelijkbare element dat aan de top van de Openbaring staat: God heeft zich tot mens geschapen in Jezus Christus - het mysterie van de Incarnatie   - en Hijzelf, Jezus, Gods zoon, heeft zijn leven voor ons gegeven om ons van de zonden te redden en van de dood weg te rukken - het Mysterie van de Verlossing. Jezus leert ons dat echte liefde bestaat uit het sterven voor anderen en voor God.

 

In de tweede lezing van deze Zondagsmis, hebben we gehoord dat Jezus “wel degelijk de hogepriester is die we nodig hadden: heilig, onschuldig, onbevlekt;  gescheiden van de zondaars staat hij nu hoger dan de hemel. Het is voor hem niet nodig, zoals de andere hogepriesters, om elke dag iets op te offeren, eerst en vooral voor zijn persoonlijke zonden, dan voor die van zijn volk; dit heeft hij eens en voor altijd gedaan door zichzelf op te offeren”.  

 

Zo werd God in Jezus Christus één van ons, zodat de twee ervaringen van de liefde tot naastenliefde, die van de liefde van God en die van de liefde van de broer, even onafscheidelijk zijn als de menselijkheid en goddelijkheid die verenigd zijn in de ene goddelijke Persoon van Jezus Christus. Inderdaad, in Jezus van Nazareth werd een verbintenis verzegeld door God zelf, tussen enerzijds het mysterie van de opening van ons hart voor zijn goddelijke aanwezigheid en anderzijds het mysterie van de opening van ons hart voor de aanwezigheid van onze broeders. Geconfronteerd met de libertaire ideologie, die we eerder noemden, staat de vlag van het Kruis, een glorieus kruis, symbool van de oneindige liefde van God voor de mens, omdat onze verrezen Verlosser leeft met de Vader en met de Heilige Geest in de glorie van de hemel. Op het  achtpuntige kruis van de Europagidsen, die de acht zaligheden vertegenwoordigen, zou u trots moeten zijn: "Als Dochter van het Christendom is de gids trots op haar geloof: zij werkt mee aan het vestigen van Christus' Rijk in haar leven en in de wereld rondom haar. " zegt het derde principe van de FSE.  

 

Scouting is daarom een ​​pedagogie van naastenliefde, deze theologische deugd die de liefde van God en de liefde van de naaste omhelst, met de dagelijkse goede daad , die wordt vermeld in de tekst van de Scouts- en Gidsenbelofte.  

 

Niet ver hiervandaan, in deze kapel van de Visitatie die een bron van zegen werd, in de tijd van het stijve  en uitdrogende Jansenisme, werd een zuster die er op bezoek kwam, de heilige Margaret Mary Alacoque, door Jezus zelf geïntroduceerd in de contemplatie van zijn doorboorde Hart voor de Redding van de wereld. Het is deze boodschap van redding die jullie moeten doorgeven aan de Gidsen die jullie zijn toevertrouwd, een boodschap van redding in de eerste lezing van de Mis van vandaag: God vertelt ons vandaag in essentie: " Als je bang bent voor de Heer, uw God, al de dagen van uw leven, als u zich aan de geboden houdt , dan zult u lang leven en zult u leven in een land met melk en honing aan overvloed ". En we weten dat " dit land dat overvloeit van melk en honing ", het beloofde land van het Oude Verbond, de voorloper was van de Hemel, waar het huwelijk wordt gevierd van het Lam, die opgehangen en opgestaan is, Jezus onze Heer, in aanwezigheid van engelen en heiligen. Dit huwelijk van het Lam, anticiperen we in elk van onze dagelijkse of zondagse Eucharistie als we eraan deelnemen met geloof, heiligheid en zorg om ook met Christus te sterven en zo het paasmysterie te betreden dat we vieren.

 

De Kerk is zich er dus van bewust dat de mens van onze tijd zich opnieuw op het kruispunt van twee paden bevindt: die van het Leven, die de verrezen Jezus wordt genoemd, of die van de geestelijke dood, die van de ziel, die leidt tot de eeuwige dood. Inderdaad, beste Europagidsen, hoe is het mogelijk om niet te worden aangegrepen met hoogtevrees tegenover de pretentie van de hedendaagse mens? Wanneer de mens Gods geboden verwerpt door ze opzettelijk tegen te gaan of te negeren, probeert hij zichzelf te definiëren zonder de hulp van iemand anders, het is dan dat hij de greep kent van de Sartreaanse opsluiting waarvan je het vreselijke adagium kent: "De hel dat zijn de anderen "! De huidige grote debatten over de bescherming van het leven, het huwelijk en het gezin hebben allemaal dezelfde oorsprong, die je duidelijk moet identificeren en bestuderen om aan de gidsen die door God aan jullie toevertrouwd worden, duidelijke antwoorden te kunnen geven, antwoorden die een pad van licht vormen, diegenen van de Waarheid van het Evangelie.  

 

Zoals je weet, is de spiritualiteit van de Voortreksters doordrongen met de symboliek van het licht. Ten eerste ontvangen de voortreksters die zich engageren een olielamp; in het ceremonieel van het Voortreksters-engagement, kunnen we deze prachtige woorden lezen:  

 

" Steek deze lamp aan, symbool van het kwetsbare en waardevolle leven. Moge zijn vlam, zelfs wanneer hij wordt blootgesteld aan alle winden, nooit worden gedoofd. Moge het warmte, licht en vreugde om je heen brengen; Moge het degenen die onderweg zijn geruststellen en begeleiden en je een weg naar het huis van de Vader verlichten . “

 

En dan trek je de roze das aan: stil, hij is rood als vuur, als liefde; deze kleur is die van de stille warme kooltjes die alleen het vuur dat aan blijft kan leveren, kooltjes die geen lawaai maken maar die tot leven kunnen komen om een ​​brandend vuur te worden. Voor ieder van jullie is deze das een teken van dienstbaarheid en nederigheid. Last but not least, jullie worden opgeroepen om een dagelijkse " Lichtmoment " te nemen om deze unieke relatie te laten groeien die jullie sinds jullie doopsel verenigt met God, in stilte, meditatie en aanbidding. Hier in Paray le Monial, in de Stad van het Heilig Hart, zou ik deze woorden willen citeren dat Onze Heer Jezus Christus tot de heilige Catharina van Siena richtte: " Het doopsel die aan de christenen wordt gegeven en aan iedereen die hem wil ontvangen, waarin de ziel zich verenigt met mijn bloed, is het doopsel met water, maar het water is verenigd met bloed en vuur. Het is om u te laten zien  dat hij, aan mijn open zijde, bloed met water mengt . Daarom zou ik u deze vraag willen stellen: " Europagidsen, verlangen jullie naar God? ". Dit verlangen, gesymboliseerd door licht en vuur, is een " hevige   liefdesvlam ", die de heilige Margaretha Maria en de heilige Catharina van Siena deed oplaaien. Alle Voortreksters hebben daarom een ​​gemeenschappelijk symbool, de olielamp, en bovendien wordt een groep voortreksters niet “een Vuur " genoemd? Waarom? Omdat, zoals Jezus in het evangelie zegt: " We steken geen lamp aan om die onder een schepel te plaatsen; we plaatsen de lamp op een kroonluchter en hij schijnt voor iedereen die in huis is. Laat op dezelfde manier je licht schijnen voor de mensen: dan, als ze zien wat jullie goed doen, zullen ze jullie Vader, die in de hemelen is, loven.” Ieder van jullie, met jullie talenten, jullie sterke punten en jullie zwakheden, is daarom een lamp die brandt , die wordt geroepen om haar licht om haar heen te verspreiden aan al diegenen die jullie ontmoeten, vooral de jongsten, de welpinnen en de gidsen, van wie jullie de leidsters zijn. Een paar jaar geleden moesten Duitse middelbare scholieren, die het gelijkwaardige Franse baccalaureaat aflegden, nadenken over dit onderwerp van de filosofie: Kan men spreken over een menselijke natuur? Laten we duidelijk zijn: kunnen we net als Jean-Paul Sartre beweren dat de menselijke natuur niet bestaat, of, integendeel, ondubbelzinnig bevestigen dat de menselijke natuur het kledingstuk van Gods’ liefde is, en dat de mens geschapen  naar Gods beeld , niet aan het niets beloofd is maar aan het eeuwige leven? Ja, aan het kruispunt van deze twee paden zien we dat de huidige grote debatten over het huwelijk, het gezin en de bescherming van het leven altijd zullen leiden tot de dramatische impasse waar we de dag van vandaag mee te maken hebben, zolang onze tijdgenoten niet erkennen dat de waardigheid van elke menselijke persoon, van het embryo dat zich in de schoot van zijn moeder bevindt, tot de persoon die de drempel van de lichamelijke dood zal overschrijden, is gebaseerd op datgene dat Johannes Paulus II beschrijft als Verlosser van de mens, Jezus Christus ". Hij zei aan het begin van zijn lange pontificaat: " In de woorden van het Tweede Vaticaans Concilie :" Door de Incarnatie was de Zoon van God op een bepaalde manier verenigd met elke mens " ... Dit gaat over de mens in al zijn waarheid, in zijn volledige dimensie. Het gaat niet over de 'abstracte' maar wel over de werkelijke mens, over de 'concrete', 'historische' mens. Het gaat over elke mens, omdat iedereen is opgenomen in het mysterie van de Verlossing, en Jezus Christus is verenigd met iedereen, voor altijd, dwars doorheen dit mysterie . "  

 

Zo zal de Kerk blijven verkondigen dat in de gestorven en verrezen Christus de menselijke natuur is opgeheven tot een ongekende waardigheid. Daarom is de absurde en kwaadwillende gendertheorie, het zogenaamde “huwelijk voor iedereen”  zo schadelijk, de diepe en voortdurende sedatie die slechts een gemaskeerde vorm van euthanasie is, de zogenaamde “geassisteerde” zelfmoord, de medische begeleide voortplanting, het draagmoederschap, manipulaties van het menselijk genoom en transhumanisme zijn allemaal duivelse middelen gericht op de vernietiging van de menselijke natuur. Bovendien is het nodig, naar het voorbeeld van professor Jérôme Lejeune, om op tijd te herhalen dat de cultuur van de dood gebaseerd is op abortus, terecht beschreven door de Heilige Teresa van Calcutta als "een grote vernietiger van de vrede ". Als de christelijke opvoeding, die jullie aan de gidsen geven, complementair is met de opvoeding in het gezin, de beschaving van het leven niet promoot, dan zullen golven van rampen wat er nog overblijft van de funderingen van Europa, meesleuren.  En deze fundamenten zijn deze van het christendom. Inderdaad, het is niet voor niets dat er in het ceremonieel van het Voortreksters engagement aan de Gids drie voorbeelden gegeven worden van christelijke vrouwen die door de Heilige Johannes Paulus II tot patronessen van Europa werden uitgeroepen : De heilige Brigitta van Zweden, de Italiaanse heilige Catharina van Siena en de Duitse heilige Teresa Benedicta van het kruis (Edith Stein), alle 3 toegewijd aan de Heer in het religieuze leven. Hierover wil ik u eraan herinneren dat paus Franciscus, in een toespraak tot de Internationale Conferentie van guiding in 2015, jullie heeft aangemoedigd om tegen de stroom in te gaan  van een wereld waarin, ik citeer: " de ideologieën die het meest tegendraads zijn met de natuur en het doel van God met betrekking tot het gezin en het huwelijk, worden verspreid . De Heilige Vader heeft jou de taak gegeven om jonge meisjes voor te lichten tot de schoonheid en grootsheid van hun roeping als vrouw, in een rechtvaardige en gedifferentieerde relatie tussen mannen en vrouwen: " Jullie pedagogie ", heeft hij gezegd: " moet duidelijk zijn i.v.m. deze kwesties ".

 

De Gids wordt opgeroepen om geleidelijk aan te ontdekken dat de Wet van God, die in de Decaloog wordt uitgedrukt, overeenkomt met de opvoeding van het hart, en dat " de maat van de Liefde is om mateloos lief te hebben", zoals Sint Bernardus van Clairvaux zei. Over het onderwerp van jullie specifieke roeping als vrouw , denk aan de beroemde uitdrukking van paus Johannes Paulus II : " Jullie zijn de schildwachten van het onzichtbare ". Inderdaad, als een vrouw bidt, weet ze hoe ze de juiste woorden moet vinden die ze tot de Heer richt, omdat ze uit haar hart komen. Het is juist deze innerlijkheid die haar in staat stelt om met het hart te zien, een innerlijkheid die haar ook toelaat om de omgeving waarin zij leeft diep te beïnvloeden, zelfs als dit in grote discretie gebeurt. Dit is ongetwijfeld een van de specifieke eigenschappen die het bestaan ​​van de Gidsen rechtvaardigen, die duidelijk verschilt van de Scouts. Laten we even teruggaan naar de oorsprong van de Gidsen: toen in 1909 tijdens een grote bijeenkomst van duizend verkenners in het Crystal Palace in Londen een groep jonge meisjes zichzelf spontaan presenteerde aan Lord Robert Baden-Powell om hem te vragen mee te mogen doen aan de scoutsbeweging die hij zojuist had opgericht, aarzelde hij geen moment. En toch vertrouwde hij de zorg om de Gidsenpedagogie uit te werken toe aan vrouwen, in dit geval aan zijn zuster Agnès, vervolgens aan zijn vrouw Olave Saint-Clair Soames. De Gidsenpedagogie is dus geen vervanging van de Scoutspedagogie bestemd voor de meisjes; het is ook geen aanpassing van de Scouts-methode aan de vrouwelijke psychologie; het is veel meer: ​​met de hulp van vader Jacques Sevin, hebben de twee stichters van het vrouwelijke scoutisme, Albertine Duhamel en Marie Diémer, begrepen dat het noodzakelijk was om de educatieve intuïties van Baden-Powell toe te voegen bij de specifieke roeping van de vrouw die ik me permitteer om in deze termen samen te vatten: de missie van de vrouw is om voor de anderen te zorgen door de oprechte en onzelfzuchtige gave van haarzelf, die de fijnheid van God ten opzichte van de mensheid toont . Het is daarom niet te verwonderen dat de Wet van de Gidsen twee wijzigingen t.o.v. de Scoutswet bevat: artikel 4, dat verwijst naar vriendelijkheid en artikel 5, vrijgevigheid . De specifieke roeping van de vrouw, ingeschreven in haar individu, is de dienstverlening aan het Leven. En we weten dat deze roeping, die ook een missie is, meestal in het huwelijk wordt gerealiseerd: hoeveel Europagidsen, die nu echtgenotes, moeders en grootmoeders zijn, kunnen getuigen dat, in het huwelijk, elk levend wezen ontdekt dat voor hem werd gekozen en van hem wordt gehouden: een man in de ogen van zijn vrouw en vice versa; een kind in het gezicht vol liefde van een vader en een moeder ... Het huwelijk is daarom op zichzelf een weg naar de heiligheid, want er is in een christelijk huwelijk alleen (in) de wil van de echtgenoten om in hun hele huwelijksleven de attitude van Christus - Echtgenoot  met betrekking tot Christus-Echtgenote, te bereiken: dit is de diepe zin van het sacrament die de man en de vrouw voor het leven verenigt. Op dezelfde manier, hoeveel Europagidsen, die zich aan God hebben toegewijd , kunnen getuigen van de vruchtbaarheid van hun leven! Ik weet dat jullie beweging vol roepingen is: veel Europagidsen, die verschillende contemplatieve en apostolische religieuze gemeenschappen zijn binnengetreden, kunnen bevestigen dat de toegewijde vrouw de gave van zichzelf die kenmerkend is voor haar vrouwelijkheid, niet opgeeft; integendeel manifesteert ze dat ze door een zegen opgeroepen wordt tot een andere vorm van gave: zij realiseert haar roeping tot Liefde door zichzelf totaal aan Christus te geven, haar Echtgenoot, en zij verwacht van Hem alleen zijn Liefde die haar doet leven. Bovendien vervult ze ook haar roeping tot de moederschap door middel van de spirituele moederschap : inderdaad, alles dat op de één of andere manier de ander doet groeien en helpt om zichzelf als persoon op te bouwen, is een vorm van moederschap. Tot slot, zoals de kerk met de stem van paus Johannes Paulus II zegt: " We kunnen in deze 2 verschillende vormen van roeping, het huwelijk en het toegewijde leven, een diepe samenhorigheid zien. "  

 

Twee jaar geleden heb ik tegen jullie Broers de Voortrekkers die zich momenteel in Vézelay bevinden, gezegd: " Jullie hebben de energie en het geloof, en jullie gehechtheid aan Jezus Christus zal jullie toelaten om het christelijke erfgoed en de Europese samenleving her op te bouwen." Als ik aan hen denk, laat ik u deze aanvullende boodschap achter door een man van eer te noemen, Hélie de Saint Marc, de katholieke officier die zijn woord altijd heeft gehouden: " Vrouwen  geven de christelijke beschaving aan hun kinderen door, door middel van de gebaren die het wezen vormen ... De ziel van een volk staat op hun gezicht gegraveerd ". Men denkt spontaan aan de Heilige Jeanne d'Arc, die de vlag van het geloof hoog droeg, vlag waarop de namen van Jezus en Maria stonden geschreven en die voor alle jonge franse meisjes het model van trouw aan de voorouderlijke grond is.

 

Beste Europagidsen, “hoe meer een vrouw heilig is, hoe meer ze vrouw is”, zei de schrijver Léon Bloy. En in de hiërarchie van de heiligheid is het juist een vrouw, de zeer Heilige Maagd Maria, die aan de top staat. Ze gaat jullie vooraf op de weg van de heiligheid. Luister naar haar, leer van haar: in haar bevindt zich de totale gerealiseerde vrouw, in haar verblijft het geheim van de echte vreugde en de vrede. Wanneer we een vriend voor een lange tijd verlaten, willen we hem het mooiste juweel van de schat van onze ziel achterlaten, degene die schittert in tijden van duisternis, verwarring en eenzaamheid, en die veel meer is dan een "souvenir geschenk" ". Als bewijs van diepe vriendschap, bied ik je het juweel dat het hart van mijn voorganger aansteekt: het is de naam van de Zeer Heilige Maagd: "MARIA", in het Latijn: "MARIA", zie hieronder de spirituele betekenis door middel van de letters van haar naam:

 

Eerst en vooral de “M” van Maria,“M” zoals “Moeder van God”: Onder de schuilplaats van uw barmhartigheid, verschuilen we ons, Moeder van God…” zegt het gebed Sub Tuum, het oudste gebed naar Maria opgedragen, dat dateert van het einde van de III e eeuw.

 

Dan, de “A” zoals het Angelus, die het gemeenschappelijk gebed is van de Voortreksters. De dichter Paul Claudel brengt dit ter sprake in deze termen: “Het is middag. Ik zie dat de kerk open is. Ik moet naar binnen gaan. Moeder van Jezus Christus, ik kom niet om te bidden. Ik heb niets om aan te bieden, noch te vragen. Ik kom alleen, Moeder, om u aan te staren.”

 

En dan de “R” van “Rozenkrans”: “De rozenkrans is het sterkste wapen om het Hart van Jezus te raken, Onze Verlosser, die zijn moeder zo graag ziet”, zei de Heilige Louis-Marie Grignon de Montfort. Bid dan jullie rozenkrans elke dag, zoals de Heilige Maagd Maria dat ons heeft gevraagd in Lourdes en Fatima.

 

En dan nog de “I” (Immaculée Conception in het Frans), zoals in “Onbevlekte Ontvangenis”, deze letter "I" herinnert ons eraan dat " God ons verkozen heeft om al van voor de schepping van de wereld, heilig en onbevlekt te zijn voor zijn aangezicht dankzij zijn liefde ": neem en draag de "Wonderbaarlijke medaille", en doe elke dag beroep op wat de Heilige Maagd Maria aan de Heilige Catherine Labouré leerde: " O Maria verwekt zonder zonde, bid voor ons die ons tot u wenden ".

 

En tot slot de letter “A” (Assomption in het Frans) zoals in “Hemelvaart”: de Heilige Johannes heeft de Koningin der engelen en der heiligen aanschouwen: “ Een grandioos teken kwam in de hemel tevoorschijn: een Vrouw, die de zon als mantel aan had, de maan onder haar voeten, en op haar hoofd een kroon met 12 sterren”, de 12 sterren van de christelijke Europese vlag! De kerkleraar van de IVde eeuw, de Heilige Grégoire van Nazianze, noemt Maria “Moeder van de Koning van het hele universum”, en ook “ “Moeder Maagd, die het leven heeft geschonken aan de Koning van de hele wereld”. Inderdaad, Maria is een koningin omdat ze de moeder van God is, maar ook omdat, zoals de Heilige Theresia van Het Kind van Jezus zei: “We weten wel degelijk dat de Maagd Maria de Koningin van hemel en aarde is. Maar ze is meer Moeder dan Koningin…”

 

Met nederigheid smeek ik jullie om me te vergeven voor deze lange homilie, die als  een uitdrukking van een vader aan zijn kinderen is, en eindig ik met dit gebed: “In uw bewonderenswaardige wijsheid, Heer, heb je uit de baarmoeder van de Maagd Maria het mooiste der mensenkinderen laten geboren worden, Jezus Christus; met de tussenkomst van zijn Moeder, verleen aan de Europagidsen de vreugde om u te dienen, laat de pracht van de heiligheid in hun harten schijnen, en geef hen een kuis en onbevlekt hart.”

 

Amen

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Zoeken op categorie